Chlamydomonas reinhardtii. Skromny „laureat” Nagrody Nobla 2026 w dziedzinie medycyny

fot. mat. prasowe

fot. pl.wikipedia.org / domena publiczna 

Jednokomórkowy zielony glon Chlamydomonas reinhardtii odegrał kluczową rolę w badaniach, które zostały uhonorowane Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2026 roku. Laureatami zostali Karl Deisseroth, Peter Hegemann oraz Georg Nagel za odkrycia dotyczące światłoczułych kanałów jonowych oraz rozwój optogenetyki - metody umożliwiającej kontrolowanie aktywności komórek nerwowych za pomocą światła.

Początki tego przełomowego osiągnięcia sięgają badań nad glonem Chlamydomonas reinhardtii. Peter Hegemann próbował wyjaśnić, w jaki sposób ten mikroorganizm potrafi wykrywać światło i przemieszczać się w jego kierunku. Badania doprowadziły do odkrycia niezwykłego białka nazwanego channelrodopsyną (channelrhodopsin), znajdującego się w błonie komórkowej glonu. Po oświetleniu niebieskim światłem białko to otwiera kanał, przez który do komórki napływają jony, co wywołuje impuls elektryczny.

Georg Nagel i współpracownicy wykazali, że channelrodopsyna działa jako kanał jonowy bezpośrednio aktywowany światłem. Następnie Karl Deisseroth wykorzystał gen kodujący to białko i wprowadził go do komórek nerwowych ssaków. W 2005 r. pokazał, że krótkie impulsy światła mogą z niezwykłą precyzją aktywować wybrane neurony. Otworzyło to drogę do powstania optogenetyki, jednej z najważniejszych metod współczesnej neurobiologii.

Dzięki optogenetyce naukowcy mogą dziś badać zależności między aktywnością konkretnych neuronów a zachowaniem, emocjami, pamięcią oraz procesami uczenia się. Technika ta zrewolucjonizowała badania nad funkcjonowaniem mózgu, umożliwiając precyzyjne mapowanie obwodów nerwowych oraz rozwój nowych strategii terapeutycznych w leczeniu chorób neurologicznych i psychiatrycznych.

Przyznanie Nagrody Nobla 2026 podkreśla, jak fundamentalne znaczenie dla rozwoju medycyny mogą mieć badania podstawowe prowadzone na pozornie prostych organizmach modelowych. Odkrycie właściwości światłoczułych białek u Chlamydomonas reinhardtii doprowadziło do powstania narzędzia, które zmieniło współczesną neuronaukę i otworzyło nowe możliwości poznawcze oraz terapeutyczne w leczeniu chorób układu nerwowego.

Badania nad Chlamydomonas reinhardtii na Wydziale Biologii Uniwersytetu Gdańskiego

fot. mat. prasowe

fot. dr Natalia Wiśniewska / zdjęcie wykonane na Wydziale Biologii UG

Znaczenie Chlamydomonas reinhardtii dla współczesnej biologii podkreślają również wieloletnie badania prowadzone na Wydziale Biologii Uniwersytetu Gdańskiego. Mikroglon od lat stanowi jeden z podstawowych organizmów modelowych wykorzystywanych przez badaczy zajmujących się fizjologią roślin, biologią komórki oraz ekotoksykologią. Chlamydomonas reinhardtii to modelowy organizm w badaniach cyklu komórkowego, chloroplastowego i mitochondrialnego, a naukowcy z Uniwersytetu Gdańskiego należą do grona badaczy popularyzujących ten organizm jako model do badań nad funkcjonowaniem komórki eukariotycznej.

W Katedrze Fizjologii i Biotechnologii Roślin oraz obecnej Katedrze Biologii Eksperymentalnej i Biotechnologii Roślin prowadzone są badania dotyczące regulacji cyklu komórkowego, funkcjonowania chloroplastów i mitochondriów oraz reakcji komórek Chlamydomonas reinhardtii na różnego rodzaju czynniki stresowe. Katedra stworzyła laboratoria synchronicznych kultur glonów, dzięki którym możliwe jest prowadzenie zaawansowanych analiz procesów zachodzących w komórkach tego modelowego mikroglonu.

Szczególnie intensywnie rozwijane są badania dotyczące wpływu antropogenicznych zanieczyszczeń środowiska wodnego na organizmy fotosyntetyzujące. W ramach projektu NCN OPUS kierowanego przez dr hab. Annę Aksmann, prof. UG mikroglon Chlamydomonas reinhardtii wykorzystywano jako model do oceny toksyczności farmaceutyków, metali ciężkich oraz innych zanieczyszczeń chemicznych obecnych w środowisku.

fot. mat. prasowe

fot. dr Natalia Wiśniewska / zdjęcie wykonane na Wydziale Biologii UG

Na Uniwersytecie Gdańskim prowadzone były także badania nad mechanizmami stresu oksydacyjnego, ekspresją enzymów antyoksydacyjnych oraz wpływem reaktywnych form tlenu na fotosyntezę i cykl komórkowy Chlamydomonas reinhardtii. Projekty realizowane przez dr. hab. Wojciecha Pokorę, prof. UG dotyczyły m.in. odpowiedzi komórek na działanie kadmu, antracenu oraz innych stresorów środowiskowych.

W ostatnich latach organizm ten był również podstawą badań doktorskich i magisterskich realizowanych na Wydziale Biologii UG. Przykładem jest rozprawa doktorska dr Daryi Harshkovej poświęcona analizie zaburzeń fizjologicznych i rozwojowych wywoływanych przez diklofenak, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania mitochondriów w komórkach Chlamydomonas reinhardtii.

Badania prowadzone w Gdańsku pokazują, że ten niepozorny jednokomórkowy glon jest nie tylko źródłem odkrycia, które doprowadziło do powstania optogenetyki i zdobycia przez jej twórców Nagrody Nobla 2026, ale także niezwykle cennym narzędziem do poznawania podstawowych procesów biologicznych oraz oceny wpływu działalności człowieka na środowisko. Dzięki swojej prostocie, dobrze poznanemu genomowi i możliwości prowadzenia synchronicznych hodowli pozostaje jednym z najważniejszych organizmów modelowych wykorzystywanych we współczesnych naukach biologicznych.

Dr hab. Wojciech Pokora, prof. UG