Diamentowy grant

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Natalia Miernik

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Oceanografii i Geografii

NUMER UMOWY: 0030/DIA/2020/49

OKRES REALIZACJI: 13.11.2020 - 12.11.2024

KWOTA FINANSOWANIA: 219 950,00 zł

Tytuł projektu: Wpływ łąk podwodnych Zostera marina na aktywność bioturbacyjną makrofauny w różnych warunkach temperaturowych

Głównym celem projektu jest określenie wpływu gęstości sadzonek Zostera marina na aktywność bioturbacyjną makrofauny na obszarach łąk podwodnych Zatoki Puckiej. Dodatkowo projekt ma na celu zbadanie wpływu temperatury na wyżej wymienione procesy. Wahania temperatury mogą wynikać z naturalnych zmian sezonowych lub być wynikiem globalnych zmian klimatu. Wiadomym jest, że występują sezonowe zmiany w składnie gatunkowym, zagęszczeniu i biomasie organizmów na łąkach podwodnych jednak wpływ tych zmian na aktywność bioturbacyjną zwierząt pozostaje niezbadany. Określenie wpływu podwyższonej temperatury pozwoli na podjęcie prób przewidzenia jak ekosystemy łąk podwodnych – tak ważne w kontekście funkcjonowania stref przybrzeżnych, będą reagowały na podwyższenie temperatury w wyniku zmian klimatu. Wyniki badań pozwolą stwierdzić jaki wpływ ma bliskość oraz gęstość łąk podwodnych na aktywność bioturbacyjną organizmów na niej żyjących oraz jak na procesy zachodzące w osadach wpłynie sezon i temperatura. Wyniki te w znacznym stopniu wzbogacą naszą wiedzę o funkcjonowaniu tych cennych ekosystemów i pozwolą na ich skuteczniejszą ochronę, a także będą mogły być wykorzystane w modelach służących do określania roli strefy przybrzeżnej w przetwarzaniu materii organicznej i pierwiastków biogenicznych..

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Piotr Bereznowski

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Nauk Społecznych

NUMER UMOWY: 0012/DIA/2018/47

OKRES REALIZACJI: 14.09.2018 - 13.09.2022

KWOTA FINANSOWANIA: 179 960,00 zł

Tytuł projektu: Analiza sieci. Stabilność metody oraz jej zastosowanie w obszarze uzależnień behawioralnych, na przykładzie uzależnienia od pracy oraz uzależnienia od uczenia się

Analiza sieci jest nowatorskim, a zarazem bardzo obiecującym podejściem do analizy danych psychologicznych, które opiera się na analizie bezpośrednich, przyczynowych relacji pomiędzy poszczególnymi symptomami zaburzenia psychicznego (lub innego konstruktu psychologicznego). W parze z wysoką nowatorskością idzie jednak również ograniczona wiedza na temat metody jak i adekwatności jej zastosowania oraz jej użyteczności w różnych obszarach psychologii. Z tych powodów proponowany projekt ma dwa cele. Po pierwsze, zapewnienie danych na temat stabilności analizy sieci, które pozwolą określić jakiej wielkości próby zapewniają odpowiednią moc statystyczną zależnie od właściwości postulowanej sieci (np. liczby węzłów). Po drugie, zaadaptowanie podejścia sieciowego do dziedziny uzależnień behawioralnych z wykorzystaniem danych na temat uzależnienia od pracy oraz uzależnienia od uczenia się.

Projekt rozplanowany jest na cztery lata. Składa się on z siedmiu badań poprzecznych, jednego badania longitudinalnego, jednego badania symulacyjnego oraz jednego badania opartego o wielokrotne próbkowanie. Do ich realizacji zostaną wykorzystane trzy duże bazy danych zastanych pochodzących z populacji polskiej i norweskiej. Wyniki badań będą upowszechnione przez publikacje w zagranicznych czasopismach dotyczących uzależnień (w tym uzależnień behawioralnych) i psychometrii, a także jako referaty na konferencjach. Planuje się publikację siedmiu artykułów i wygłoszenie co najmniej sześciu referatów związanych z projektem.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Artur Sawicki

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Nauk Społecznych

NUMER UMOWY: 0086/DIA/2017/46

OKRES REALIZACJI: 31.08.2017 - 30.08.2021

KWOTA FINANSOWANIA: 179 986,00 zł

Tytuł projektu: Sprawczo-wspólnotowy model narcyzmu w kontekście związków romantycznych

Głównym celem projektu jest zaimplementowanie sprawczo-wspólnotowego modelu narcyzmu (Gebauer, Sedikides, Verplanken, Maio, 2012) do badań nad jakością bliskich związków. Dotychczasowe badania dotyczące funkcjonowania narcyzów w związkach romantycznych dotyczyły jedynie narcyzmu klasycznego (sprawczego). W pracy wprowadzającej konstrukt narcyzmu wspólnotowego (Gebauer i in., 2012) wykazano zbieżność motywów obu form narcyzmu indywidualnego (potrzeb wielkości, władzy i poczucia roszczeniowości). Z tego powodu w projekcie założono, że są one dwoma sposobami realizowania tychże motywów, a ich konsekwencje mają negatywny wpływ na jakość związków romantycznych. W projekcie założono, że narcyzm wspólnotowy, jako równoległa forma realizacji tych samych wielkościowych motywów i zwodnicza strategia reprodukcyjna, wiąże się ze stopniowym obniżaniem zadowolenia ze związku partnerów, analogicznie do narcyzmu sprawczego (Lavner, Lamkin, Miller, Campbell, i in., 2016). Projekt rozplanowany jest na cztery lata. Składa się on z sześciu badań, w których do sprawdzenia relacji między narcyzmem i jakością związku romantycznego wykorzystywane będą sprawdzone i rzetelne miary kwestionariuszowe, obserwacyjne i fizjologiczne. Założenie dotyczące negatywnych skutków długofalowych narcyzmu zostanie zweryfikowane w badaniu longitudinalnym.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Klaudiusz Czudek

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Matematyki, Fizyki i Informatyki

NUMER UMOWY: 0090/DIA/2017/46

OKRES REALIZACJI: 31.08.2017 - 30.08.2021

KWOTA FINANSOWANIA: 122 222,00 zł

Tytuł projektu: Iterowane układy funkcyjne

Projekt dotyczy istnienia i jedyności miar niezmienniczych dla operatorów Markowa, a także ich własności takich jak asymptotyczna stabilność. Projekt jest szczególnie poświęcony iterowanym układom funkcyjnym z prawdopodobieństwami.

Głównym celem projektu jest próba wypracowania podstawowych metod, które pozwalałyby dowodzić istnienia, jedyności i stabilności miar niezmienniczych dla iterowanych układów funkcyjnych złożonych z homeomorfizmów odcinka [0, 1] zachowujących orientacje z prawdopodobieństwami zależnymi od położenia i tym samym uogólnienia otrzymanych niedawno rezultatów dla tych samych iterowanych układów funkcyjnych ze stałymi prawdopodobieństwami. W przypadku, gdy prawdopodobieństwa zależą od położenia, wszystkie istniejące techniki dowodzenia tego typu twierdzeń zostały uzyskane dla układów złożonych z odwzorowań zawężających lub dla układów zwężających w średniej. W przypadku homeomorfizmów odcinka [0, 1] te podstawowe założenia nie mogą zostać spełnione.

Dalszym celem projektu jest znalezienie podstawowych własności opisanego wyżej łańcucha Markowa, w szczególności własności otrzymanej miary niezmienniczej. Szczególnie interesującym i bardzo trudnym problemem jest absolutna ciągłość otrzymanej miary niezmienniczej względem miary Lebesgue’a, nawet w przypadku, kiedy prawdopodobieństwa są stałe. Otrzymanie jakichkolwiek wyników dotyczących tego zagadnienia będzie dużym sukcesem.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Sandra Skibiszewska

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Chemii

NUMER UMOWY: 0224/DIA/2016/45

OKRES REALIZACJI: 06.12.2016- 5.12.2020

KWOTA FINANSOWANIA: 220 000,00 zł

Tytuł projektu: Poszukiwanie skutecznego inhibitora agregacji osoczowego białka amyloidu A oraz próby poznania mechanizmu jego agregacji

Amyloidoza wtórna to choroba, w której odkładane są zewnątrzkomórkowo złogi amyloidowe, głównie w tkankach miąższowych: w nerkach, wątrobie, śledzionie, a nawet w sercu. Choroba ta jest bardzo niebezpieczna dla człowieka, ponieważ skutkiem nagromadzonych złogów amyloidowych jest obumieranie tkanek oraz zaburzenia w prawidłowym funkcjonowaniu narządów. Dlatego projekt ten skupia się na znalezieniu skutecznego inhibitora agregacji białka, którego agregaty wywołują ten typ amyloidozy oraz na poznaniu mechanizmu powstawania tych patologicznych struktur. Białkiem, którego tendencje agregacyjne chcemy zatrzymać jest osoczowe białko amyloidu A (SAA). Struktura krystaliczna tego białka potwierdza, iż występuje ono natywnie w formie heksameru zbudowanego z dwu trimerów. Nie wiadomo jednak czy heksamer jest zdolny do tworzenia struktur fibrylarnych, czy też musi on rozdysocjować na mniejsze podjednostki tj. trimery, dimery, monomery, aby możliwa była inicjacja agregacji. Zaplanowaliśmy więc szereg eksperymentów, które mają wyjaśnić jaki jest mechanizm agregacji SAA. Mechanizm agregacji badany będzie różnymi technikami fizykochemicznymi. Zastosujemy chromatografię wykluczenia, dynamiczne rozpraszanie światła, dichroizm kołowy, fluorescencję, sieciowanie glutaraldehydem połączone z trawieniem enzymatycznym i analizą z wykorzystaniem technik elektroforetycznych lub spektrometrii mas. Oprócz prób poznania mechanizmu prowadzone będą także badania nad zaprojektowaniem skutecznego inhibitora agregacji SAA. Potencjalny inhibitor będzie zaprojektowany w oparciu o sekwencję 1-5 SAA (RSFFS) oraz 17-20 β-amyloidu (LVFF). Wybór tych dwóch sekwencji poprzedziły wcześniejsze badania wykonywane w naszej grupie badawczej, w których dowiedziono, że te dwa peptydy są w stanie znacząco inhibować agregację SAA. W tych dwóch sekwencjach będą wprowadzane rożne modyfikacje w pozycjach zajmowanych przez reszty fenyloalaniny, które są kluczowe w procesie agregacji, co zostało również udowodnione przez nas i opublikowane niedawno w czasopiśmie Amino Acids. Projekt ten zawiera dwa niezależne tematy do realizacji, jednak poznanie mechanizmu agregacji SAA ułatwiłoby zaprojektowanie inhibitora, który posiadałby niezbędne elementy potrzebne do zatrzymania powstawania fibryli amyloidowych.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Angelika Michalak

NAZWA WYDZIAŁU: Międzyuczelniany Wydział Biotechnologii

NUMER UMOWY: 0145/DIA/2015/44

OKRES REALIZACJI: 01.10.2015- 30.09.2019

KWOTA FINANSOWANIA: 199 775,00 zł

Tytuł projektu: erapeutyczne zastosowanie metabolitów wtórnych roslin rodzaju Iris. Wydajne pozyskiwanie, analiza i zastosowanie ekstraktów aktywnych biologicznie

Rośliny z rodzaju kis (pol. irys, kosaciec) są przedstawicielami liczącej ponad 200 gatunków rodziny lridaceae (pol. kosaćcowate), szeroko rozpowszechnionej na świecie. Znane są nie tylko dzięki atrakcyjnym kwiatom, ale również ze względu na fakt, iż ekstrakty pozyskiwane z kłączy irysów stosowane są jako środek wykrztuśny, przeciwbólowy i dezynfekcyjny. Produkowane przez te rośliny substancje zapachowe wykorzystuje przemysł perfumeryjny i kosmetyczny. Irysy cieszą się dużym zainteresowniem badaczy z powodu produkowanych przez nie metabolitów wtórnych o aktywności biologicznej. Kłącza irysów bogate są w izoflawony, chinony, flawanoidy i triterpenoidy — związki wykazujące właściwości cytotoksyczne oraz przeciwdrobnoustrojowe. Niektóre wyizolowane triterpenoidy (m.in. iridal), wykazują wyższą aktywność cytotoksyczną w stosunku do komórek białaczki szpikowej w porównaniu do powszechnie wykorzystywanych cytostatyków takich jak taxol czy doksorubicyna. Wykazano również iż ekstrakty z irysów wykazują właściwości przeciwdrobnoustrojowe, zarówno na grzyby, jak również na gram-dodatnie i gram-ujemne bakterie patogenne dla człowieka. Rośliny irysa stanowią więc doskonały materiał do badań związanych z pozyskiwaniem z ich tkanek biologicznie aktywnych metabolitów wtórnych. Nowatorskim podejściem w projekcie dotyczącym hodowli irysa w kulturach in vitro będzie transformacja roślin przy użyciu Agrobacterium rhizogenes w celu uzyskania kultur korzeni włośnikowatych oraz zastosowanie w pożywkach hodowlanych elicytorów w celu zwiększenia produkcji związków farmakologicznie czynnych. Projekt zakłada szczegółową analizę aktywności substancji pozyskanych z tkanek irysów pod kątem ich cytotoksyczności na linie komórek nowotworowych: HeLa, MCF-7 oraz HL-60 oraz linię komórek skóry HaCaT. Zbadana zostanie również ich aktywność przeciwdrobnoustrojowa na mikroorganizmy patogenne dla człowieka, wielolekooporne izolaty kliniczne: Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Enterococcus faeclis, Candida albicans, w tym zdolne do tworzenia biofilmu: Staphylococcus aureus i Pseudomonas aeruginosa. Sprawdzony zostanie także potencjał aplikacyjny zastosowania ekstraktów z irysów w połączeniu z nanocząstkami srebra (AgNPs) w zwalczaniu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Maciej Mańko

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Oceanografii i Geografii

NUMER UMOWY: 0203/DIA/2015/44

OKRES REALIZACJI: 31.08.2015- 30.08.2021

KWOTA FINANSOWANIA: 195 000,00 zł

Tytuł projektu: Galaretowaty zooplankton jako wskaźnik zmian klimatycznych w Arktyce

Galaretowate organizmy są istotnym elementem kształtującym pelagiczne ekosystemy i zależności trofodynamiczne w nich zachodzące. W Arktyce pomimo relatywnie niskiej biomasy (wyłączając zjawiska tzw. jellyfish blooms), w porównaniu do pelagicznych skorupiaków, mogą stanowić jedną z ważniejszych grup drapieżników. Dobrym przykładem ich drapieżnego charakteru jest istotne kształtowanie lokalnych zasobów łowiskowych ryb. Wybór galaretowatego zooplanktonu, do roli wskaźnika zmian klimatycznych, jest jednak w głównej mierze podyktowany nie jego bezpośrednią istotnością dla funkcjonowania pelagicznych ekosystemów, lecz mechanizmami dynamiki reakcji na zmiany środowiska. Różni autorzy jako uzasadnienie przydatności galaretowatego zooplanktonu wymieniają: brak fizjologicznego stanu sytości (tj. zmienność przestrzenna niezależna od dostępności pokarmu), ekstremalnie wysoką płodność i zdolność do regeneracji (tj. szybka odpowiedź na korzystne warunki środowiskowe i na nawet niewielkie ich perturbacje) oraz tworzenie agregacji biernie unoszonych w toni wodnej (tj. dystrybucja silnie zależna od warunków środowiskowych). Znajomość tych aspektów ekofizjologii organizmów galaretowatych ograniczona jest w większości jedynie do danych pochodzących z warunków eksperymentalnych. Co więcej, ich różnorodność gatunkowa i przestrzenna w ekosystemach polarnych oraz czynniki je kształtujące, są również w dużej mierze niezbadane.
Powyższa argumentacja uzasadnia więc prowadzenie kompleksowych, wieloletnich badań nad galaretowatym zooplanktonem w kontekście rozpoznania efektów i kierunków zmian klimatycznych zachodzących w Arktyce. Projekt proponowany w niniejszym wniosku wpasowuje się w ten tor prowadzenia studiów, tj. opisuje i analizuje abiotyczne deskryptory środowiska i przy ich pomocy stara się wyjaśnić zmienność bioróżnorodności organizmów galaretowatych. Wspomożony narzędziami morfometrycznymi, projekt ten może również przyczynić się do lepszego zrozumienia cykli rozwojowych tych enigmatycznych zwierząt, tym samym ułatwiając wnioskowanie o procesach kształtujących ich lokalną bioróżnorodność. Dodatkową zaletą opisywanego projektu jest grupa jego celów pobocznych, wśród których znajdują się między innymi aktualizacja baz danych bioróżnorodności gatunkowej dla Oceanu Arktycznego, opracowanie i walidacja metod morfometrycznych analiz galaretowatego zooplanktonu oraz utworzenie ogólnodostępnego internetowego klucza taksonomicznego do oznaczania arktycznych parzydełkowców i żebropławów.

IMIĘ I NAZWISKO KIEROWNIKA PROJEKTU: Paweł Wityk

NAZWA WYDZIAŁU: Wydział Chemii

NUMER UMOWY: 0138/DIA/2014/43

OKRES REALIZACJI: 29.08.2014- 28.08.2018

KWOTA FINANSOWANIA: 199 210,00 zł

Tytuł projektu: Specyficzne oddziaływania białko-DNA a sensybilizowane uszkodzenia fotochemiczne i radiacyjne w modyfikowanych oligonukleotydach. Modelowanie molekularne oraz badania fizykochemiczne elementów organizacji w komórkach w kontekście skojarzonej foto- i radioterapii nowotworów

Celem projektu jest przeprowadzenie badań teoretyczno-eksperymentalnych, których podstawowym celem jest ustalenie wpływu oddziaływań specyficznych pomiędzy odpowiednimi peptydami a sensybilizowanymi oligonukleotydami na wydajność uszkodzeń generowanych fotochemicznie i radiacyjnie.